Hoe mijn verlof ging en eindigde

Wat een grap, ik ben ziek. Nou, zo grappig is dat natuurlijk niet en het komt bijzonder ongelegen, want ik zou namelijk vandaag weer gaan beginnen met werken na mijn verlof.

Het begin van mijn verlof

Ruim 4 maanden geleden kreeg ik tijdens mijn zwangerschap zoveel last van mijn rug dat mijn werk te zwaar werd voor me. Ik sta de hele dag achter een toonbank, loop heen en weer, buk om broodjes of salades uit de manden en koelingen onder mij te pakken, tilde echt nog wel eens wat kratten vaat naar achter.. Het werd gewoon te zwaar. Dus ergens in oktober heb ik me ziek moeten laten melden ‘wegens zwangerschap’. Niet veel later, op 1 november, begon mijn werkelijke zwangerschapsverlof.

Maar wat doe je zoal tijdens je verlof?

En het was heerlijk, al die vrijheid! Zeeën van tijd om van alles en nog wat te doen, zonder dat je weet dat het maar van korte duur is, zoals bij een vakantie. Zwangerschapsverlof duurt namelijk maar liefst minimaal 16!!! weken.. Maar wat kon ik allemaal gaan doen in mijn verlof? Het huis poetsen, boeken verslinden, op de koffie gaan bij vrienden en noem zo maar op. In de hoop op ‘nesteldrang’ begon ik dus meteen op de eerste dag van mijn verlof met het uitmesten van de kelder. Alles eruit, sorteren, weggooien wat toch niet werd gebruikt, poetsen en weer inrichten. Heerlijk dat de kelder weer helemaal herschikt en gepoetst was (niet dat ik daar nu nog iets van zie), maar echt nesteldrang kon ik het niet noemen. Dit was gewoon een klusje wat nog moest gebeuren. En zo waren er meerdere klusjes, dus ik maakte een lijstje. Een aantal klusjes op dat lijstje waren: het uitmesten van mijn kledingkast en de badkamer eens een grondige beurt geven.

Klussenlijst? Koffietijd!

Maar als ik vrij ben, slaap ik graag uit. Zeker omdat iedereen me vertelde: ‘Geniet er maar van, want van uitslapen komt de komende jaren niks meer..’. Geen idee of dat zo is, want nu slaap ik gewoon nog verder hoor als ik Evi de fles van 7 uur heb gegeven, tot een uur of 10 (ja slecht hè? Of juist niet..). En sinds een paar weken komt ze ook nog maar zelden voor een nachtvoeding, dus ik slaap ook nog eens hele nachten door. Ja ik weet het, ik mag in mijn handjes klappen. En ik snap ook wel dat het bij anderen wel eens anders is, maar ook dat wij er nog niet zijn. Dus ik klop het gewoon altijd nog af als ik bovenstaande vertel, *klop klop*. Dus ik sliep bijna iedere dag uit. En voordat ik dan lekker rustig had ontbeten, was het alweer middag. Dan maar even op de koffie (en koffie is in dit geval dus thee, zwanger en zo) bij d’n dieje. En de dag erop bij maar weer eens bij d’n dieje, en de dag daarna weer bij d’n dieje. Gezellig hoor! Maar van dat klussenlijstje kwam nog niet zoveel.

De schouders eronder!

Dus het werd nu eindelijk eens tijd om de schouders eronder te zetten, die nesteldrang kwam toch nog niet vanzelf op gang, dus ik had voor mezelf besloten dat deze week toch echt die kledingkast en badkamer aan de beurt waren. Maar toen.. Toen braken ineens mijn vliezen midden in de nacht en vier uur later had ik een baby’tje op mijn buik.. Het lijkt wel alsof ze het expres deed ;). Tja, die kledingkast en badkamer moesten nog maar even langer wachten hoor.

En daar was Evi ♥

Evi kwam drie weken te vroeg, dus ik kon tijdens mijn verlof drie weken langer van ons meisje genieten! En dat heb ik gedaan hoor. Na de bevalling wilde ik al vrij snel weer veel te veel, maar wanneer ik van bed naar de badkamer liep en onder de douche stapte, merkte ik toch wel dat ik nog wat duizelig werd. Gelukkig ging dat snel beter en na twee weken stonden we al met vrienden, inclusief Evi, in de Efteling (zo fijn een abonnement). Langzaamaan ging ik weer wat vaker op pad, samen met Evi. Het was wel even uitzoeken wat ik nu steeds mee moest nemen, maar ook daar krijg je handigheid in. Dus weer op de koffie bij d’n dieje en d’n dieje, veel knuffelen met- en kijken naar Evi, en languit op de bank tv kijken (want die bevalling hakt er toch wel in en dat blijf je best nog even voelen).

Hé Monique, weet je nog, die klussenlijst?

Oohja, die klussenlijst.. Ondertussen lag die kledingkast nog steeds bomvol kleding die schreeuwde om uitgezocht te worden en ook de badkamer was nog steeds niet helemaal uitgedaan. Dus uiteindelijk heb ik, terwijl Evi lekker lag te slapen, die twee klussen van mijn lijst af kunnen strepen, na een dag doorpezen toen ik vol energie wakker werd en ik ineens alles wilde poetsen. Misschien dat ik wat ‘last’ had van post natale nesteldrang? Bestaat zoiets? Het was in ieder geval wel fijn dat het nu ein-de-lijk gedaan was.

Verlenging van mijn verlof..

Ik heb dus een heerlijk verlof gehad. Ik weet nog dat ik ergens begin januari dacht; ‘ik heb nog 7 weken verlof joh, het einde is nog lang niet in zicht’. Nou, en of dat einde in zicht is. Het einde is zelfs al nabij en vandaag zou weer mijn eerste werkdag zijn. De tijd is voorbij ge-vlo-gen! Ongelooflijk hoe snel! Maar nu zit ik nog steeds thuis, op mijn eerste werkdag.. Ik heb namelijk de griep te pakken.. Afgelopen zaterdagmiddag kreeg ik het ineens ontzettend koud en kon ik niet stoppen met rillen. Ik had Evi vast en ik wilde haar niet terug in de box leggen, want ze was zo heerlijk warm. Gelukkig kwam Jacco eerder naar huis van de scouting en kon ik in een warm bad. Dat was het enige wat ik wilde. Maar ook in een bad van 40 graden (ik mat het water met de badthermometer van Evi) werd ik niet warm. Toen ik later met een trainingsbroek, sokken en shirt aan, ingewikkeld in een deken en een warme kruik in bed kroop, warmde ik eindelijk een beetje op. Ik ben aan de betere hand. De koorts is over en ik hoest ook niet zo veel meer als eerst, maar ik ben nog steeds bekaf als ik even de trap oploop en hoesten doet ook nog pijn in mijn hoofd. Mensen om me heen zeiden dat ik dit maar beter goed kon uitzieken (zeker nu carnaval voor de deur staat), dus gisteren heb ik mijn baas moeten bellen met de mededeling dat ik ziek ben. Gelukkig vatte hij het goed op, ‘ziek is ziek en daar kun je niks aan doen’, maar ik hoop dat ik morgen of anders vrijdag toch wel weer kan gaan werken hoor! Al is het alleen maar om te laten zien dat ik echt wel weer wil werken en dit geen smoes is om nog langer thuis te blijven.. En dat geldt niet alleen voor mijn baas, maar ook voor mezelf..

Nou, ik kruip weer onder een dekentje op de bank met een lekker grote kop thee en een sinaasappel, hopelijk knap ik daar weer een beetje van op.

Hoe was jullie verlof? Wat hebben jullie allemaal gedaan en wie kreeg er nesteldrang? Of wat doe jij op een vrije dag? Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s