Google is mijn beste vriend, toch?

Eindelijk, ons allermooiste meisje ligt te slapen. De afgelopen twee dagen is ze veel wakker geweest en ook in de nacht sliep ze niet door. Dat viel wel tegen, aangezien ze de twee nachten ervoor wel heeft doorgeslapen. Maar goed, het is allang fijn áls dat een keer gebeurt. Ik mag niet klagen!

Ze is eigenlijk een heel makkelijk, tevreden meisje. Zoveel huilt ze niet en als ze huilt dan is er ook echt iets aan de hand. De ene keer heeft ze honger, de andere keer een vieze luier en weer een andere keer krampjes (dat vind ik zo zielig). En nu is ze al zo’n vier weken verkouden. Van een beetje verkouden in het begin, naar snotverkouden later, inclusief slijm, hoesten en niezen. En ook daar moet af en toe om gehuild worden. Gelukkig is het sinds afgelopen week wat minder, maar weg is het nog niet. Toen ik merkte dat ze verkouden was, ben ik op Google gaan zoeken wat je eigenlijk tegen een verkoudheid kan doen nu ze nog zo klein is. En net zoals ik dacht, medicijnen heb je nog niet voor zulke kleine baby’s. Gelukkig zijn er genoeg forums te vinden waarop ‘tips en tricks’ worden uitgewisseld tussen moeders en zo las ik dus over ‘een ui onder het bed’ en ‘het matrasje onder het hoofdje wat ophogen met een handdoek’.

Natuurlijk kende ik die oplossingen wel, vroeger deed mijn moeder ook hetzelfde bij mij, maar toch heb ik dan op de een of andere manier de bevestiging nodig dat het ook echt klopt wat ik denk. Betekent dat dat ik niet op mezelf durf te vertrouwen? Nou, misschien wel. Ik bedoel, zo’n klein allermooist meisje is tóch helemaal nieuw voor me. Ik moet alles leren, heel veel dingen weet ik niet. En ik wil natuurlijk wél alles goed doen. De begeleiding die ik in het begin had van mijn verloskundige en kraamverzorgende is er al een tijdje niet meer en om nu voor ieder wissewasje het consultatiebureau te bellen.. Dat vind ik ook zo wat. Dus, Google is mijn beste vriend.

Tijdens mijn zwangerschap was dat al zo. Ieder dingetje wat ik voelde, ieder dingetje wat ik dacht, alles werd door mij gegoogeld. Het probleem met Google is natuurlijk wel dat er zó ontiegelijk veul informatie op te vinden is, op zó ontiegelijk veul sites, dat je niet altijd weet of je de juiste informatie hebt. Op de ene site staat dit, op de andere site staat dat. Meestal zocht ik dan wel een site waar iets van het woord ‘dokter’ of ‘gezond’ in verwerkt was. Dat voelde dan wel betrouwbaar. En als meerdere sites hetzelfde vermeldden, dan was ik weer gerust en wist ik wat er was. Waar ik ook veel informatie vandaan haalde`(en nu nog), waren forums. Veel van mijn zoekopdrachten leidden me naar verschillende forums. En dan werd het pas echt moeilijk! Want niet alleen worden er een hoop oplossingen gegeven op die zoekopdrachten, maar vooral ook worden er veel meningen gegeven. De één vindt ‘dit van die oplossing’ en de ander vindt ‘dat van die remedie’. En als er dan zoveel verschillende meningen en oplossingen werden gegeven, ging ik toch maar weer uit van mijn eigen gevoel en hechtte ik de meeste waarde aan meningen waar ik zelf achter stond.

Ook nu, nu ons allermooiste meisje er is, zoek ik nog veel op via Google, terwijl ik eigenlijk vaak wel weet wat er aan de hand is en wat er aan gedaan kan worden. Maar het blijft fijn om het dan toch via Google ‘bevestigd’ te zien. Misschien moet ik maar eens Googelen hoe ik op mijn eigen gevoel moet vertrouwen. Ik heb nu namelijk een klein, allermooist meisje, wat wél volledig op mij vertrouwt..   

Advertenties

Een gedachte over “Google is mijn beste vriend, toch?

  1. Pingback: Gastouder of kinderdagverblijf: Update | Tis wa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s